Τρίτη 9 Μαρτίου 2010
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010
Οι στίχοι του τραγουδιού του John Lehnon Working Class Hero απευθύνονται στον Έλληνα μοιρολάτρη υπάλληλο που παρακολουθεί καθισμένος στον καναπέ του να του μειώνουν τον μισθό και να αυξάνουν τα συνταξιοδοτικά του όρια
As soon as your born they make you feel small,
By giving you no time instead of it all,
Till the pain is so big you feel nothing at all,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
They hurt you at home and they hit you at school,
They hate you if you're clever and they despise a fool,
Till you're so fucking crazy you can't follow their rules,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
When they've tortured and scared you for twenty odd years,
Then they expect you to pick a career,
When you can't really function you're so full of fear,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
Keep you doped with religion and sex and TV,
And you think you're so clever and classless and free,
But you're still fucking peasents as far as I can see,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
There's room at the top they are telling you still,
But first you must learn how to smile as you kill,
If you want to be like the folks on the hill,
A working class hero is something to be.
A working class hero is something to be.
If you want to be a hero well just follow me,
If you want to be a hero well just follow me.
By giving you no time instead of it all,
Till the pain is so big you feel nothing at all,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
They hurt you at home and they hit you at school,
They hate you if you're clever and they despise a fool,
Till you're so fucking crazy you can't follow their rules,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
When they've tortured and scared you for twenty odd years,
Then they expect you to pick a career,
When you can't really function you're so full of fear,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
Keep you doped with religion and sex and TV,
And you think you're so clever and classless and free,
But you're still fucking peasents as far as I can see,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
There's room at the top they are telling you still,
But first you must learn how to smile as you kill,
If you want to be like the folks on the hill,
A working class hero is something to be.
A working class hero is something to be.
If you want to be a hero well just follow me,
If you want to be a hero well just follow me.
Πώς μεταστρέφει μια κυβέρνηση το αρνητικό κλίμα από την επιβολή σκληρών εισπρακτικών μέτρων :
Στηρίζεται σε «έρευνες κοινής γνώμης» με αποτελέσματα που σχεδόν πάντα επικροτούν τα νέα μέτρα ή ζητούν και σκληρότερα.
Τα δελτία ειδήσεων των κρατικών καναλιών προτάσσουν στα κείμενά τους τις φυσικές καταστροφές (σεισμούς, πλημμύρες κλπ) ή τις εγκληματικές ενέργειες (τρομοκρατία, δολοφονίες), για να ενεργοποιήσουν φοβικές αντιδράσεις και να αναγκάσουν τον πολίτη σε τυφλή πίστη στην εξουσία.
Μεταφέρει τα αίτια της κρίσης στον διεθνή παράγοντα
Επαναφέρει ανοιχτές υποθέσεις του παρελθόντος στο προσκήνιο, οι οποίες τις περισσότερες φορές αγγίζουν ευαίσθητες χορδές του ακροατηρίου.
Επιστρατεύει έναν προσποιητό κούφιο (στα λόγια) πατριωτισμό.
Κάνει σημαία της την κάθαρση και τον πόλεμο κατά της διαφθοράς.
Εφευρίσκει εχθρούς ( κερδοσκόπους, απατεώνες, αγορές, Γερμανούς, κλπ) χωρίς να δίνει άλλα στοιχεία και κηρύσσει πολέμους.
Μιλά για «ανάπτυξη».
Χωρίζει τους εργαζόμενους σε «ευνοημένους» και «μη ευνοημένους».
Καθιστά παντοδύναμο τον διεθνή παράγοντα και εμφανίζει τα σκληρά οικονομικά μέτρα ως μονόδρομο.
Ενορχηστρώνει και διασπείρει κινδυνολογικές προβλέψεις και φήμες για νέα σκληρότερα μέτρα που αναπαράγουν όλα σχεδόν τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια για να δοκιμάσει αντιδράσεις αλλά και να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για ενδεχόμενη εφαρμογή τους.
Τα δελτία ειδήσεων των κρατικών καναλιών προτάσσουν στα κείμενά τους τις φυσικές καταστροφές (σεισμούς, πλημμύρες κλπ) ή τις εγκληματικές ενέργειες (τρομοκρατία, δολοφονίες), για να ενεργοποιήσουν φοβικές αντιδράσεις και να αναγκάσουν τον πολίτη σε τυφλή πίστη στην εξουσία.
Μεταφέρει τα αίτια της κρίσης στον διεθνή παράγοντα
Επαναφέρει ανοιχτές υποθέσεις του παρελθόντος στο προσκήνιο, οι οποίες τις περισσότερες φορές αγγίζουν ευαίσθητες χορδές του ακροατηρίου.
Επιστρατεύει έναν προσποιητό κούφιο (στα λόγια) πατριωτισμό.
Κάνει σημαία της την κάθαρση και τον πόλεμο κατά της διαφθοράς.
Εφευρίσκει εχθρούς ( κερδοσκόπους, απατεώνες, αγορές, Γερμανούς, κλπ) χωρίς να δίνει άλλα στοιχεία και κηρύσσει πολέμους.
Μιλά για «ανάπτυξη».
Χωρίζει τους εργαζόμενους σε «ευνοημένους» και «μη ευνοημένους».
Καθιστά παντοδύναμο τον διεθνή παράγοντα και εμφανίζει τα σκληρά οικονομικά μέτρα ως μονόδρομο.
Ενορχηστρώνει και διασπείρει κινδυνολογικές προβλέψεις και φήμες για νέα σκληρότερα μέτρα που αναπαράγουν όλα σχεδόν τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια για να δοκιμάσει αντιδράσεις αλλά και να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για ενδεχόμενη εφαρμογή τους.
Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010
Μερικά επιπλέον ερωτήματα :
Γιατί λοιπόν οι ΄Ελληνες να κάνουν νέες θυσίες; Για να ξαναδανειστούν οι κυβερνήσεις μας με καλύτερο επιτόκιο;
-Τι παράγει και τι εξάγει σήμερα η Ελλάδα;
-Πόιος ευθύνεται για τη νέκρωση της εγχώριας βιομηχανίας και βιοτεχνίας;
-Ποιοι τομείς της ελληνικής οικονομίας μπορούν να δώσουν σήμερα εργασία στη νέα γενιά;
-Αφού τα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας που δίνονταν έως τώρα ήταν πλαστά, γιατί θα πρέπει να τηρηθεί η ίδια φιλελεύθερη οικονομική πολιτική
(ιδιωτικοποιήσεις, φοροαπαλλαγές, ευέλικτη εργασία) που στηρίχτηκε σε αυτά τα ψευδή στοιχεία;
-Τι παράγει και τι εξάγει σήμερα η Ελλάδα;
-Πόιος ευθύνεται για τη νέκρωση της εγχώριας βιομηχανίας και βιοτεχνίας;
-Ποιοι τομείς της ελληνικής οικονομίας μπορούν να δώσουν σήμερα εργασία στη νέα γενιά;
-Αφού τα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας που δίνονταν έως τώρα ήταν πλαστά, γιατί θα πρέπει να τηρηθεί η ίδια φιλελεύθερη οικονομική πολιτική
(ιδιωτικοποιήσεις, φοροαπαλλαγές, ευέλικτη εργασία) που στηρίχτηκε σε αυτά τα ψευδή στοιχεία;
Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010
Πέντε απλά ερωτήματα
Αφού, λοιπόν, όπως μας λένε, είμαστε ένα κράτος σε πτώχευση και οι δανειστές μας δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από εμάς τότε
Γιατί επιμένουν ότι πρέπει να παραμείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
Γιατί μας ξαναδανείζουν;
Γιατί περιμένουν να ορθοποδίσουμε, αφού δεν το καταφέραμε έως τώρα;
Γιατί προτείνουν πιο σκληρά μέτρα για τους εργαζομένους; (Έτσι θα καλυφτεί το χρέος των 250 δις;)
Γιατί δεν μας λένε ξεκάθαρα ότι η έως τώρα οικονομική πολιτική της Ελλάδας απέτυχε;
Είτε ως ρητορικές ερωτήσεις είτε ως απορίες τα ερωτήματα αυτά θα πρέπει να απαντηθούν και να αξιολογηθούν από όλους εμάς που ψηφίζουμε
Γιατί επιμένουν ότι πρέπει να παραμείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
Γιατί μας ξαναδανείζουν;
Γιατί περιμένουν να ορθοποδίσουμε, αφού δεν το καταφέραμε έως τώρα;
Γιατί προτείνουν πιο σκληρά μέτρα για τους εργαζομένους; (Έτσι θα καλυφτεί το χρέος των 250 δις;)
Γιατί δεν μας λένε ξεκάθαρα ότι η έως τώρα οικονομική πολιτική της Ελλάδας απέτυχε;
Είτε ως ρητορικές ερωτήσεις είτε ως απορίες τα ερωτήματα αυτά θα πρέπει να απαντηθούν και να αξιολογηθούν από όλους εμάς που ψηφίζουμε
Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009
Αντί για ευχές δημοσιεύω το άρθρο του Χρήστου Κάτσικα στο www. alfavita.gr για τη φιλανθρωπία του θεάματος.
ΑΘΕΑΤΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΚΑΙ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ «ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ»
Άγιε Βασίλη, δεν είσαι εντάξει!
Του Χρήστου Κάτσικα
«Δεν έχουμε ανάγκη από καλούς Σαμαρείτες …
το πρόβλημα είναι να πάψουν να υπάρχουν ληστές».
Μπέρναρ Σώ
Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης της Unisef (Δεκέμβριος 2009). Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά γεννιούνται με μια μπάλα κανονιού δεμένη στα πόδια... Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά σε όλο τον κόσμο χάνουν την παιδικότητά τους εξαιτίας της φτώχειας και της ένδειας και γίνονται ευάλωτα στην εκμετάλλευση, την κακοποίηση, τις διακρίσεις και το στιγματισμό. Το ένα στα τρία παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι καχεκτικά (σχεδόν 200 εκατομμύρια παιδιά) και πάνω από 500 εκατομμύρια παιδιά στις αναπτυσσόμενες χώρες αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.
Αυτά είναι μόνο μερικά «στιγμιότυπα» από το παζλ των «χρόνων της χαμένης αθωότητας», σε μια κοινωνία που για τα πιο αδύναμα μέλη της «λειτουργεί» ως «βιομηχανία» παραγκωνισμένων ανθρώπων που πριν ακόμη κοπεί η κορδέλα των εγκαινίων της παιδικής τους ηλικίας ζωντανεύουν της «γης τους κολασμένους» των παραμυθιών του Άντερσεν, του Ντίκενς, του Ουγκώ, του Μαλό...
Τερατώδεις αριθμοί, μακρινοί και δραματικοί, τόσο όσο να λειτουργούν σαν εικόνες εξωπραγματικές, δηλαδή καθησυχαστικές, άρα απο-ενοχοποιητικές.
Ευτυχώς τα πράγματα στη χώρα μας, στον τομέα αυτό, πάνε καλά. Όπως σημειώνει η έκθεση της Unicef «η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα σε εκείνες τις χώρες που παρέχουν αρκετά καλές συνθήκες διατροφής, υγιεινής και μόρφωσης στα παιδιά».
Φυσικά έτσι είναι...
Δεν μπορεί τώρα λίγες χιλιάδες σύγχρονοι Όλιβερ Τουίστ των δρόμων και των φαναριών τους οι περισσότεροι «εισαγόμενοι», όπως υποστήριξε πριν μερικά χρόνια κάποιος υφυπουργός της Παιδείας να αμαυρώσουν την εικόνα...
Κι αν ακόμη 75 χιλιάδες περίπου ανήλικοι σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας «ναρκοθετούν» τα χρόνια της αθωότητάς τους στις φάμπρικες της «αδήλωτης» εργασίας, ε, επιτέλους, ας γίνει γνωστό ότι υπάρχουν και νόμοι που το απαγορεύουν...
Και αφού οι νόμοι απαγορεύουν την παιδική εργασία, καλά κάνει και η Στατιστική μας Υπηρεσία που αποφεύγει να καταγράψει κάτι που απαγορεύεται να φαίνεται...
Φυσικά έτσι είναι...
Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά... Στο κάτω-κάτω της γραφής ακόμη κι αν όλα τα παραπάνω ισχύουν, η χώρα μας βρίσκεται ψηλά στην κλίμακα της φιλανθρωπίας... Ίσως και γι' αυτό το ελληνικό τμήμα της Unicef βρίσκεται στις πρώτες θέσεις από πλευράς εσόδων στην Ευρώπη. Μάλιστα ο φετινός τηλεμαραθώνιος Αγάπης που διοργανώνει η Eλληνική Επιτροπή της Unicef σε συνεργασία με την ΕΤ1 με θέμα "Φτώχεια - Πείνα", με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 20 χρόνων από την Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού, συγκέντρωσε περίπου 1 εκατ. ευρώ!.
Νάσου πάλι μπροστά μας η ευημερία των αριθμών... Το λογιστικό πρόσωπο της φιλανθρωπίας προσπαθεί να ξεγελάσει την πείνα του τέρατος... Η φιλανθρωπία στην επαιτεία που μαλακώνει την καρδιά, αλλά δεν εξαλείφει τη ζητιανιά. Παρέλαση «στιγμιοτύπων» πόνου, έγχρωμα και θεαματικά, επιδιώκουν να προβάλλουν, στο «γόνιμο» έδαφος των Χριστουγέννων, τον Άγιο Βασίλη της υποκρισίας για να κρύψουν τον Ηρώδη του κέρδους. Έναν Άγιο Βασίλη με λαμπρά κουρέλια και ακίνδυνο, που πιστώνεται κάθε φορά να «είναι εντάξει», τις «άγιες μέρες» του Δεκεμβρίου, για να μπορεί να καλύπτει όλο τον υπόλοιπο χρόνο τους πραγματικούς υπεύθυνους για τους εκατομμύρια φτωχούς, άνεργους, άστεγους... Το δέντρο της ελεημοσύνης που προσπαθεί να αναπλάσει τη βιτρίνα του γέρικου σώματος της κοινωνίας των ανισοτήτων και να κρύψει το δάσος της εκμετάλλευσης. Καλοσύνη των «κερμάτων», δημόσια εκτεθειμένη, σε έγχρωμα σόου και δελτία ειδήσεων, πασχίζει να μεταθέσει τις ευθύνες για το εγγενές χαρακτηριστικό του καπιταλισμού, τη φτώχεια, προβάλλοντάς την σαν ατομική ευθύνη και όχι σαν προϊόν της πιο απάνθρωπης εκμετάλλευσης.
Προύχοντες, την ίδια στιγμή που περικόπτουν τις κοινωνικές παροχές, απολύουν χιλιάδες εργάτες, βυθίζουν στην πείνα και την εξαθλίωση ολόκληρες περιοχές, «κατασκευάζουν» πολέμους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αυτοί οι ίδιοι, επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο ένα ψίχουλο από τα «καρβέλια της εκμετάλλευσης» εκατομμυρίων ανθρώπων. Ιεραπόστολοι του ελέους που κηρύσσουν την αποδοχή της φτώχειας για τους φτωχούς μοιράζοντας απλόχερα επαίνους στους επιχειρηματίες της φιλανθρωπίας. Με τα μάτια μόνιμα στραμμένα στους φτωχούς και τους ακάλεστους αυτού του κόσμου αξίζει να θυμάται κανείς αυτές τις μέρες και πάντα τα τραχιά λόγια των Αντόρνο - Χορκχάιμερ που ταιριάζουν σε όσους πιστεύουν στην αλλαγή της κοινωνίας και στην ανθρώπινη ελευθερία. «Εμείς οι εχθροί της φιλανθρωπίας δεν θέλουμε να ταυτίσουμε τον άνθρωπο με τη δυστυχία, που η ύπαρξή της είναι αίσχος για μας. Πολύ ευαίσθητοι στην αδυναμία μας δεν θα παραδεχθούμε ποτέ ότι ο άνθρωπος μπορεί να είναι αντικείμενο ελέους».
Άγιε Βασίλη, δεν είσαι εντάξει!
Του Χρήστου Κάτσικα
«Δεν έχουμε ανάγκη από καλούς Σαμαρείτες …
το πρόβλημα είναι να πάψουν να υπάρχουν ληστές».
Μπέρναρ Σώ
Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης της Unisef (Δεκέμβριος 2009). Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά γεννιούνται με μια μπάλα κανονιού δεμένη στα πόδια... Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά σε όλο τον κόσμο χάνουν την παιδικότητά τους εξαιτίας της φτώχειας και της ένδειας και γίνονται ευάλωτα στην εκμετάλλευση, την κακοποίηση, τις διακρίσεις και το στιγματισμό. Το ένα στα τρία παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι καχεκτικά (σχεδόν 200 εκατομμύρια παιδιά) και πάνω από 500 εκατομμύρια παιδιά στις αναπτυσσόμενες χώρες αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.
Αυτά είναι μόνο μερικά «στιγμιότυπα» από το παζλ των «χρόνων της χαμένης αθωότητας», σε μια κοινωνία που για τα πιο αδύναμα μέλη της «λειτουργεί» ως «βιομηχανία» παραγκωνισμένων ανθρώπων που πριν ακόμη κοπεί η κορδέλα των εγκαινίων της παιδικής τους ηλικίας ζωντανεύουν της «γης τους κολασμένους» των παραμυθιών του Άντερσεν, του Ντίκενς, του Ουγκώ, του Μαλό...
Τερατώδεις αριθμοί, μακρινοί και δραματικοί, τόσο όσο να λειτουργούν σαν εικόνες εξωπραγματικές, δηλαδή καθησυχαστικές, άρα απο-ενοχοποιητικές.
Ευτυχώς τα πράγματα στη χώρα μας, στον τομέα αυτό, πάνε καλά. Όπως σημειώνει η έκθεση της Unicef «η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα σε εκείνες τις χώρες που παρέχουν αρκετά καλές συνθήκες διατροφής, υγιεινής και μόρφωσης στα παιδιά».
Φυσικά έτσι είναι...
Δεν μπορεί τώρα λίγες χιλιάδες σύγχρονοι Όλιβερ Τουίστ των δρόμων και των φαναριών τους οι περισσότεροι «εισαγόμενοι», όπως υποστήριξε πριν μερικά χρόνια κάποιος υφυπουργός της Παιδείας να αμαυρώσουν την εικόνα...
Κι αν ακόμη 75 χιλιάδες περίπου ανήλικοι σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας «ναρκοθετούν» τα χρόνια της αθωότητάς τους στις φάμπρικες της «αδήλωτης» εργασίας, ε, επιτέλους, ας γίνει γνωστό ότι υπάρχουν και νόμοι που το απαγορεύουν...
Και αφού οι νόμοι απαγορεύουν την παιδική εργασία, καλά κάνει και η Στατιστική μας Υπηρεσία που αποφεύγει να καταγράψει κάτι που απαγορεύεται να φαίνεται...
Φυσικά έτσι είναι...
Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά... Στο κάτω-κάτω της γραφής ακόμη κι αν όλα τα παραπάνω ισχύουν, η χώρα μας βρίσκεται ψηλά στην κλίμακα της φιλανθρωπίας... Ίσως και γι' αυτό το ελληνικό τμήμα της Unicef βρίσκεται στις πρώτες θέσεις από πλευράς εσόδων στην Ευρώπη. Μάλιστα ο φετινός τηλεμαραθώνιος Αγάπης που διοργανώνει η Eλληνική Επιτροπή της Unicef σε συνεργασία με την ΕΤ1 με θέμα "Φτώχεια - Πείνα", με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 20 χρόνων από την Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού, συγκέντρωσε περίπου 1 εκατ. ευρώ!.
Νάσου πάλι μπροστά μας η ευημερία των αριθμών... Το λογιστικό πρόσωπο της φιλανθρωπίας προσπαθεί να ξεγελάσει την πείνα του τέρατος... Η φιλανθρωπία στην επαιτεία που μαλακώνει την καρδιά, αλλά δεν εξαλείφει τη ζητιανιά. Παρέλαση «στιγμιοτύπων» πόνου, έγχρωμα και θεαματικά, επιδιώκουν να προβάλλουν, στο «γόνιμο» έδαφος των Χριστουγέννων, τον Άγιο Βασίλη της υποκρισίας για να κρύψουν τον Ηρώδη του κέρδους. Έναν Άγιο Βασίλη με λαμπρά κουρέλια και ακίνδυνο, που πιστώνεται κάθε φορά να «είναι εντάξει», τις «άγιες μέρες» του Δεκεμβρίου, για να μπορεί να καλύπτει όλο τον υπόλοιπο χρόνο τους πραγματικούς υπεύθυνους για τους εκατομμύρια φτωχούς, άνεργους, άστεγους... Το δέντρο της ελεημοσύνης που προσπαθεί να αναπλάσει τη βιτρίνα του γέρικου σώματος της κοινωνίας των ανισοτήτων και να κρύψει το δάσος της εκμετάλλευσης. Καλοσύνη των «κερμάτων», δημόσια εκτεθειμένη, σε έγχρωμα σόου και δελτία ειδήσεων, πασχίζει να μεταθέσει τις ευθύνες για το εγγενές χαρακτηριστικό του καπιταλισμού, τη φτώχεια, προβάλλοντάς την σαν ατομική ευθύνη και όχι σαν προϊόν της πιο απάνθρωπης εκμετάλλευσης.
Προύχοντες, την ίδια στιγμή που περικόπτουν τις κοινωνικές παροχές, απολύουν χιλιάδες εργάτες, βυθίζουν στην πείνα και την εξαθλίωση ολόκληρες περιοχές, «κατασκευάζουν» πολέμους για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αυτοί οι ίδιοι, επενδύουν στον ανθρώπινο πόνο ένα ψίχουλο από τα «καρβέλια της εκμετάλλευσης» εκατομμυρίων ανθρώπων. Ιεραπόστολοι του ελέους που κηρύσσουν την αποδοχή της φτώχειας για τους φτωχούς μοιράζοντας απλόχερα επαίνους στους επιχειρηματίες της φιλανθρωπίας. Με τα μάτια μόνιμα στραμμένα στους φτωχούς και τους ακάλεστους αυτού του κόσμου αξίζει να θυμάται κανείς αυτές τις μέρες και πάντα τα τραχιά λόγια των Αντόρνο - Χορκχάιμερ που ταιριάζουν σε όσους πιστεύουν στην αλλαγή της κοινωνίας και στην ανθρώπινη ελευθερία. «Εμείς οι εχθροί της φιλανθρωπίας δεν θέλουμε να ταυτίσουμε τον άνθρωπο με τη δυστυχία, που η ύπαρξή της είναι αίσχος για μας. Πολύ ευαίσθητοι στην αδυναμία μας δεν θα παραδεχθούμε ποτέ ότι ο άνθρωπος μπορεί να είναι αντικείμενο ελέους».
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)