Ποιος είναι ο σκοπός της τωρινής πολιτικής ;

Η ληστρική εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών  πόρων της χώρας .

Πώς θα την επιτύχουν κυβερνώντες και Τρόικα ;

·         Με τις αποκρατικοποιήσεις , την πώληση δηλαδή αντί πινακίου φακής των μεγάλων και κρίσιμων δημόσιων οργανισμών

·         Με την περαιτέρω μείωση των δημόσιων εσόδων  (δημόσιες δαπάνες υγείας, παιδείας)

·         Τη χαριστική φορολογική πολιτική προς το μεγάλο κεφάλαιο

·         Τη διαρκώς εντεινόμενη φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του πληθυσμού

·         Τη μείωση των μισθών και συντάξεων (ότι μείνει) σε επίπεδα Άπω Ανατολής

·         Την πνευματική , ηθική και εθνοτική (σε επίπεδο εθνικού πολιτισμού) απογύμνωση από παραδοσιακές αξίες , ήθη και έθιμα του λαού μας , ιστορικές παρακαταθήκες  που  δυσκολεύουν το έργο της οικονομικής και αξιακής υποδούλωσης της ελληνικής κοινωνίας.

Ποιος είναι ο ρόλος των επιχειρηματικών και κρατικών ΜΜΕ σε αυτό το σχέδιο ;

•    Προβάλλουν διαρκώς την αναγκαιότητα των ιδιωτικοποιήσεων και της πώλησης της δημόσιας περιουσίας

·         Μιλάνε για φοροδιαφυγή αγνοώντας την φορολογική ανοχή του κράτους στα εξωφρενικά κέρδη των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων

·         Ενοχοποιούν τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων

·         Μιλούν για μείωση του δημόσιου τομέα και των δημόσιων υπαλλήλων κάτι που θα σήμαινε περαιτέρω υποβάθμιση του εναπομείναντος κράτους πρόνοιας και δικαίου. Η υποβάθμιση αυτή θα οδηγήσει σαν ώριμο φρούτο τη δημόσια υγεία , ασφάλεια, παιδεία σε ιδιωτικοποίηση.

·         Αποχαυνώνουν τις λαϊκές μάζες με ευτελή εισαγόμενα σήριαλ, κιτς προγράμματα τηλεκουτσομπολιού,  στημένες τηλε-συζητήσεις με «μαϊντανούς» και  οικονομολόγους της νεοφιλελεύθερης  αντίληψης,

·         Ενοχοποιούν για την αυξανόμενη εγκληματικότητα όχι την αθλιότητα και τη φτώχεια  αλλά  τον «ξένο» και  τον ασιάτη μετανάστη του υποβαθμισμένου από χρόνια αστικού ιστού της Αθήνας

Στην καρδιά του σκότους

Η εποχή μας είναι αναμφισβήτητα η καρδιά του σκότους ή  θα έλεγα της παρακμής. Πνευματική έρημος, παραπληροφόρηση, προβολή του παράλογου και του φασισμού ως πιθανής λύσης , ελπίδα για κάτι που δεν θα έρθει ποτέ, συμβιβασμός με την υποτέλεια και τη βαρβαρότητα, όπως εκφράζεται με τους αλλεπάλληλους αντικοινωνικούς  φόρους, τα μνημόνια και τον εργασιακό μεσαίωνα.  

Η πνευματική έρημος εντοπίζεται στην παντελή έλλειψη στοχαστικού και κριτικού δημόσιου λόγου πάνω στη σημερινή βαρβαρότητα και τον εκφασισμό μέρους της κοινωνίας. Οι σημερινοί διανοούμενοι , συγγραφείς, λογοτέχνες, επιστήμονες προτιμούν την φιλοσοφική ενατένιση παρά την αντιμετώπιση των πρακτικών προβλημάτων, συχνά μάλιστα συνοδοιπορούν με το κατεστημένο που ευθύνεται για την σημερινή κατάσταση.  Πολλά γράφονται για το «ένδοξο παρελθόν» ,για το σήμερα μόνο ένας καταγγελτικός  μηδενιστικός λόγος που πάντως ήρθε λίγο καθυστερημένα αν κρίνουμε από τα όσα γράφουν για την ζοφερή υποβόσκουσα κρίση των τελευταίων δεκαετιών . Το να κατηγορείς τα κόμματα ή το κατεστημένο δεν σε αθωώνει αυτομάτως από τις δικές σου ευθύνες ως ταγού του πνεύματος και της επιστήμης. Και φυσικά τίποτα για την ουσία , την ιδεολογία, το περιεχόμενο της πολιτικής που ασκήθηκε και ασκείται.    

Τίποτα για τον εκφασισμό που τεχνηέντως καλλιεργήθηκε τα τελευταία χρόνια από τα επιχειρηματικά ΜΜΕ, την ανάδειξη του φασιστικού σωβινισμού ως πολιτικής δύναμης και ισοδύναμου συνομιλητή.  Τη λύση στα κοινωνικά προβλήματα θα μας την έδιναν  οι νοσταλγοί της χούντας , οι ελληνορθόδοξοι, και πλέον οι θαυμαστές του Χίτλερ.  Οι υπερασπιστές διανοούμενοι του ευρωπαϊκού ανθρωπισμού κάπου στο δρόμο ξέχασαν τις αρχές της ανεκτικότητας, της ανεξιθρησκίας και της ισονομίας. Δεν είναι τυχαίο που και σήμερα σε έγκριτες ευρωπαϊκές εφημερίδες  μάλλον φιλελεύθερες ή μετριοπαθείς κάνουν θραύση φασιστικές, ρατσιστικές επιθέσεις ενάντια σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με υπόστρωμα τους οικονομικούς ανταγωνισμούς.

Η παραπληροφόρηση και η συσκότιση σχετικά με τα πραγματικά αίτια της οικονομικής κρίσης  συντελούνται με την μανιώδη ενασχόληση με την παραπολιτική , την ποδοσφαιροποίηση, την περιγραφική και μελό καταγγελτική τάχα  μου  αντίληψη των δεκάδων αυτοκτονιών συνανθρώπων μας που αποτελούν τη θυσία στον Μόλωχ της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Κάπου εκεί στο σκοτάδι ή την ομίχλη που εξαφανίζει την αλήθεια γεννιέται η φενάκη της δήθεν αριστερής αλλαγής που παράγεται πάντως από τα ίδια σαθρά υλικά, τις παλαιές νοοτροπίες, την αποδοχή της ΕΕ  των  πολυεθνικών, τη θεοποίηση του κατακτητικού υπερόπλου που ονομάζεται ευρώ-νόμισμα.  Οι τελευταίες εκλογές απέδειξαν ότι η μικροαστική φοβία μιας από καιρό κατηργημένης μικροαστικής τάξης που έχει μετατραπεί πλέον σε προλεταριάτο  καλά κρατεί.

Οι Έλληνες εξέλεξαν «υπεύθυνες» πολιτικές δυνάμεις που θα συνεχίσουν τη μνημονιακή πολιτική των απολύσεων και των άδικων φόρων,  θα προσπέσουν στην γερμανίδα καγκελάριο για λίγα εκατομμύρια ευρώ προκειμένου να ενισχυθούν οι κατασκευαστικές εταιρείες , προτίμησαν την εκ του ασφαλούς ψευτοπατριωτική και φασίζουσα ακροδεξιά για να δώσει αγώνα χαρακωμάτων ενάντια σε μερικούς εξαθλιωμένους νεόπτωχους που πάντως εξακολουθούν να ταΐζουν τα ταμεία  των πολυεθνικών ως φθηνή εργατική δύναμη. Εξέλεξαν βέβαια και την «Αριστερά» του συμβιβασμού και της  σύγχυσης που  καταγγέλλει αλλά στην πράξη συμφωνεί και συζητά στα ίδια καπιταλιστικά πλαίσια. 

Μερικά «αφελή» ερωτήματα :

• Γιατί οι Έλληνες επιμένουν να ψηφίζουν  «μνημονιακά» κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ  κλπ)  και να τα καθιστούν ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων , ενώ από την άλλη πλευρά υποφέρουν  και «θυμώνουν» με τα αντικοινωνικά και βάρβαρα μέτρα που προκύπτουν από το μνημόνιο ;
• Πιστεύουν σοβαρά κάποιοι ότι το μνημόνιο μπορεί να γίνει καλύτερο ;
• Οι πεινασμένοι, οι άνεργοι , οι πένητες έχουν κάποια αξία ή είναι  θυσία για να μας ακούσει δήθεν «ο θεός της ανάπτυξης»;
• Πέραν του ΚΚΕ μπορεί να μας πει κάποιο από τα κόμματα ποιο είναι το σχέδιο του σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ ;
• Πόσοι άνεργοι θα χρειαστούν ή πόσα νέα χαράτσια για να καταλάβει τούτος ο λαός  ότι ο «ευρωμονόδρομος» οδηγεί στην καταστροφή;
• Γιατί κάποιοι ξαφνιάζονται με τα λόγια της Κριστίν Λαγκάρντ;  Δεν ήξεραν τι εστί ΔΝΤ;
• Πότε θα ψηφίσουμε επιτέλους με κριτήρια πολιτικά και θα παύσουμε να υιοθετούμε κριτήρια «life style» ;
• Θέλετε όμορφους , ψύχραιμους, μάγκες δημαγωγούς ή κόμματα αρχών και ιδεολογίας; 
• Ποιον εξυπηρετούν οι κραυγές και τα πογκρόμ ρατισισμού  κατά των μεταναστών και των φτωχών ασιατών του ήδη από χρόνια εγκαταλελειμμένου κέντρου της Αθήνας ; 
• Είναι η λύση στη φτώχεια και στη βαρβαρότητα που ζούμε η επίκληση μερικών γραφικών φασιστοεϊδών, ανιστόρητων θαυμαστών του Χίτλερ και ανθρώπων του υποκόσμου;

Παγιώθηκε το μνημόνιο

Αφού μετά από τα συσσίτια, τις διαδηλώσεις, τις στρατιές ανέργων , την τυπική και ουσιαστική υποδούλωση στους τραπεζίτες έχουμε ξανά μια βουλή με κόμματα ρυθμιστές υπέρ του μνημονίου, νεοφασίστες και κάτι από «life style αριστερά», νομίζω ότι μιλάμε για ουσιαστική νίκη της αντίδρασης και του μνημονίου.  Οι εκλογές της 6^ης Ιουνίου υπήρξαν μια ευκαιρία για  το λαό να αποδοκιμάσει τις υφιστάμενες πολιτικές, να θέσει σε νέες βάσεις τον πολιτικό διάλογο  και να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην Ευρώπη. Αντίθετα επικράτησε η οργή και η σύγχυση  ορισμένων αγανακτισμένων που έπαιξαν το παιχνίδι του κατεστημένου βαφτίζοντας διαμαρτυρία την ψήφο στο φασισμό και στους «λίγο Ευρώπη, λίγο όχι στο  μνημόνιο, λίγο αριστερά, λίγο δεξιά » δημαγωγούς. Ουσιαστικά επιβραβεύτηκαν οι κολοτούμπες, η αριστερή συστημική και πλήρως εναρμονισμένη με το σύστημα αντίληψη που ζητά να ζήσουμε «αρμονικά» με την ισχύουσα βαρβαρότητα. Αργά ή γρήγορα θα συγκληθεί νέα κυβέρνηση σε πλήρη συμφωνία με το μνημόνιο .  Ο αγώνας συνεχίζεται  

H ψήφος σου έχει δύναμη και νόημα

Οι επερχόμενες εκλογές δεν είναι απλά άλλη μια ευκαιρία να καγχάσουμε το πολιτικό σύστημα, να αδιαφορήσουμε ή να ψηφίσουμε με κριτήρια «ποδοσφαιρικά».

 Από την ψήφο μας θα εξαρτηθεί :

• η βιωσιμότητα των οικογενειών μας λόγω των σχεδιαζόμενων νέων χαρατσιών και φόρων αλλά και των μειώσεων στους μισθούς μας
• η υγεία ημών και των παιδιών μας, αφού ήδη χρυσοπληρώνουμε φάρμακα (γενόσημα), εξετάσεις και  γιατρούς.
• η καταδίκη στη φτώχεια χιλιάδων συμπατριωτών μας ή και των ιδίων αφού με μαθηματική ακρίβεια η ανεργία θα καλπάσει μέσα από τα νέα μνημόνια που ετοιμάζονται.
•   η ακόμη μεγαλύτερη υποδούλωση μας ως πολίτες και ως κράτος στα ξένα μονοπώλια , στο ΔΝΤ και την Τρόικα.
•   η δυνατότητα να εκφραζόμαστε ως πολίτες δημοκρατικά αφού ετοιμάζονται νέοι νόμοι για την απαγόρευση των διαδηλώσεων , στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενίσχυση της προπαγάνδας.
• η ύπαρξη ή μη  μετεκλογικά  υποβοηθητικών και άλλων κολαούζων του κατεστημένου (Οικολόγοι, Ανεξάρτητοι, Δημοκρατικοί, Νεοφασίστες)  που μέσα από την αντιμνημονιακή ρητορεία και τον δήθεν καταγγελτικό λόγο ελπίζουν σε κυβερνητικούς θώκους στις νέες κυβερνήσεις συνεργασίας 
  
• η υπαγωγή μας ως δημόσιων υπαλλήλων σε καθεστώς αυταρχισμού και (αν)αξιολόγησης αφού θα ενισχυθούν έτσι οι ημέτεροι, οι διορισμένοι και οι κομματικές επιτροπές ελέγχου.
• αν εκατοντάδες σχολεία θα κλείσουν για να γίνει η εκπαίδευση πιο ανταγωνιστική 
• αν η μονιμότητα στο δημόσιο  θα αποτελέσει  μακρινή ανάμνηση
• αν τα ελληνικά πανεπιστήμια μετατραπούν σε κέντρα κατάρτισης 
• αν αν θα επιτρέψουμε στους απατεώνες και τους ημετέρους να ληστέυουν το δημόσιο χρήμα

Άρα η ψήφος σου έχει δύναμη και νόημα. Μην την χαραμίσεις και μετά μεμψιμοιρείς για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Ψήφος διαμαρτυρίας ή ψήφος για το αύριο των παιδιών μας

Καθημερινά γίνομαι δέκτης διαμαρτυριών και μηνυμάτων ανθρώπων που αναθυμούνται , συγκρίνουν του αγωνιστές του 21 με τους σημερινούς βουλευτές, ξιφουλκούν για την «καθαρή» Ελλάδα, μιλάνε για «λαθρομετανάστες εισβολείς», βγάζουν στη φόρα τα άπλυτα των κομμάτων εξουσίας , θίγονται από την πολιτική αναλγησία. Μηδενίζουν τα πάντα και τους πάντες , ζητούν νέους Κολοκοτρώνηδες και Καραϊσκάκηδες ίσως και νέους Παλαιολόγους, ή ονειρεύονται αλλοτινά μεγαλεία.

Τους καλώ με ψυχραιμία να ξανασκεφτούν τι ακριβώς χρειάζεται η Ελλάδα αυτήν την κρίσιμη στιγμή. Θα με βρουν σύμφωνο ότι μια αγέλη τραπεζιτών και πολιτικών λεηλατούν το παγωμένο σώμα της πατρίδας μας. Ανάξιοι πολιτικοί με ανήθικους νόμους και κατάχρηση εξουσίας μας έφτασαν στα τωρινά χάλια. Παιδιά λιποθυμούν από την πείνα, σχολεία και νοσοκομεία κλείνουν, τα ναρκωτικά και η εγκληματικότητα βασιλεύουν. Τι χρειάζεται όμως αυτός ο έρμος τόπος; Το φασισμό από την πίσω πόρτα, το ρατσισμό, να  ξεσπάσουμε στους φτωχομετανάστες, τα στρατόπεδα με χορηγία της ΕΕ , τους «πατριώτες» μετανοημένους πρώην «δεκανίκια»  του συστήματος, ή μήπως να αναστήσουμε τους αμερικανόσταλτους προδότες της Κύπρου. Αφήστε τις ιαχές και  τις κραυγές και εκφράστε πολιτικό λόγο.

Δεν είναι επανάσταση ούτε πολιτική αλλαγή το λιντσάρισμα, η αποδοκιμασία μεμονωμένων προσώπων . Με αυτόν τον τρόπο αθωώνεις ένα ολόκληρο σαθρό πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Παρόμοια φαινόμενα ξεπουλήματος και λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας υπήρξαν και σε άλλες χώρες  όπως η Ιρλανδία, η Ισλανδία, η Πορτογαλία. Ποιος έδωσε το δικαίωμα στα πολιτικά αυτά πρόσωπα να καταχραστούν την εξουσία τους. Οι ίδιοι θα απαντήσουν οι νόμοι του κράτους. Εμείς απαντάμε η καπιταλιστική αμερικανικού τύπου δημοκρατία   που επιβάλλατε όλα αυτά τα χρόνια με τα εκατομμύρια ευρώ (ή δραχμών) των «μαύρων ταμείων».

Και το παρελθόν άκριτα πρέπει να γίνει οδηγός μας;

Δικαιώθηκε η επανάσταση του 21; Ελευθερία υπό προστασία με εγγύηση τη γη μας για τις αγγλικές λίρες που κατέληξαν σε μερικά μεγάλα σεντούκια. Πού οδηγήθηκαν οι επαναστάτες πλην λίγων πολιτικών και αρχιστρατήγων. Άλλος ξανανέβηκε στα βουνά, άλλος πέθανε στην ψάθα. Ο ελληνικός λαός που ενώ δεν είχε να φάει υμνούσε «μεγάλες ιδέες»  έγινε πιόνι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των Μεγάλων Δυνάμεων.

Και η παλαιά Ελλάδα λοιπόν  δεν ήταν παράδεισος. Τότε δυστυχώς για κάποιους   δεν υπήρχαν οι ασιάτες μετανάστες για να τους επικαλεστούμε. Τι να πούμε για την Ελλάδα του Μεταξά που είχε 70 % αναλφαβητισμό, από τα μεγαλύτερα ποσοστό θνησιμότητας από φυματίωση στον κόσμο. Την Ελλάδα των ξερονησιών και των φυλακών που έκλειναν «μιάσματα» όπως τον  δάσκαλο Δ Γληνό.  Και στην κατοχή δεν πολέμησαν όλοι οι Έλληνες ούτε αντιτάχθηκαν στους Γερμανούς. Πολλοί έβγαλαν δις κρύβοντας τις πραμάτειες τους σε σκοτεινά υπόγεια κάνοντας μπίζνες με τον κατακτητή. Άλλοι επαναπαύτηκαν.

Ήταν η Ελλάδα της Φίνος Φιλμς ή η Ελλάδα των μεταναστών στα ορυχεία του Βελγίου και της Γερμανίας, η Ελλάδα του Εμφυλίου, των εκτελέσεων, η Ελλάδα της Μακρονήσου, του παρακράτους που νόθευε εκλογές και  λυμαινόταν τα δημόσια ταμεία  που  έκλεβε τα λεφτά των ασφαλισμένων, έχτιζε χουντικές φιέστες και αποκαθιστούσε σε υπουργικές και διοικητικές θέσεις γερμανοτσολιάδες και ταγματασφαλίτες.  

Αφήστε λοιπόν τα γιαταγάνια και τα καριοφίλια στην άκρη και «πολεμήστε» με πολιτικό λόγο και σκέψη  να δουν πραγματική δημοκρατία τα παιδιά σας. Δεν ψηφίζουμε «πρόσωπα σωτήρες» ή «τιμωρούς»  ούτε πρόκειται να ανακόψουμε με τη βία  το μεταναστευτικό ρεύμα στο οποίο συμβάλαμε και εμείς με τη συνεισφορά μας στους κατακτητικούς πολέμους ανά τον κόσμο (Ιράκ και Αφγανιστάν) . Όπως είχε γράψει και ο Μπρεχτ ο επόμενος που θα συλλάβουν θα είσαι εσύ ο ίδιος που έμεινες απαθής όταν συλλάμβαναν τον αλλόφυλο ή αλλόθρησκο.   Ψηφίζουμε για να διαγραφεί μονομερώς το χρέος από τον ελληνικό λαό, απεξάρτηση από τρόικες, ταμεία και λοιπούς, χρήματα όχι για τους τραπεζίτες αλλά για την υγεία και παιδεία.

Οι 5 βολικοί μύθοι για την ελληνική κρίση

Τον τελευταίο καιρό έχει ξεκινήσει στα λεγόμενα «μεγάλα ΜΜΕ» ένα παιχνίδι προπαγάνδας, για να συσκοτιστούν τα πραγματικά αίτια της οικονομικής ύφεσης στην Ελλάδα και να προβληθούν μια σειρά από δήθεν κακοδαιμονίες του ελληνικού κράτους, που οι «σωτήρες μας» Τρόικα και ΔΝΤ επιμένουν  να θεραπευτούν.

1.  «Η ελληνική κρίση οφείλεται στο σπάταλο κράτος, τη γραφειοκρατία και τους μεγάλους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων  που δεν ελέγχονται» . Η τωρινή κρίση οφείλεται πράγματι στο σπάταλο κράτος αλλά όχι με αυτήν την έννοια. Τα μεγάλα κονδύλια των κρατικών υπηρεσιών δόθηκαν σε ασύμφορες συμβάσεις έργου, σε αναθέσεις «χωρίς ανάδοχο», στις γνωστές συνεργασίες δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, στα συμβόλαια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, στις υπέρογκες αναθέσεις έργων σε ημετέρους και σε συγκεκριμένες πολυεθνικές, που μόλις σήμερα πήραν και επίσημα συγχωροχάρτι από αυτό το αποικιακό καφενείο που θέλει να λέγεται «ελληνικό κράτος». Μεγάλα ποσά δόθηκαν επίσης, στις στρατιωτικές αγορές του 2001 που πολλές δεν έφτασαν ποτέ στα ελληνικά στρατόπεδα και στις υπέρογκες μεσιτείες.  Λοβιτούρες και δαπάνες κάτω από τα μάτια των διοικήσεων των υπηρεσιών δεν έγιναν . Αυτές οι διοικήσεις και οι προϊστάμενοι τους, υφυπουργοί , γραμματείς και υπουργοί ήξεραν τα πάντα , και με κομματική και κυβερνητική προστασία συνέχιζαν και συνεχίζουν  το έργο τους  μέχρι σήμερα. Το 80% των υπαλλήλων του Δημοσίου είναι Πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και πληρώνονταν μέχρι το 2009 με 1400 ευρώ περίπου. 
2. «Η τωρινή κρίση οφείλεται στους κλέφτες πολιτικούς και στις μεγάλες κομπίνες των τελευταίων δεκαετιών» . Όποιος ενστερνίζεται αυτήν τη σχηματική αντίληψη αγνοεί το γεγονός ότι πάντοτε το ελληνικό κράτος χαρακτηριζόταν από κακοδιοίκηση, ρουσφέτια, αναξιοκρατία και βέβαια μεγάλες κομπίνες. Τέτοιες κομπίνες απέδιδαν σε φίλους επιχειρηματίες και κομματικά στελέχη μεγάλα ποσά και μάλιστα με τη βούλα του «νόμιμου και του ηθικού». Με νόμιμα μέσα χάθηκαν οι οικονομίες των ασφαλισμένων, παίχθηκαν στο χρηματιστήριο και έγιναν τελικά ομόλογα. Με νόμιμο τρόπο η κρατική διαφήμιση βοηθούσε κάποια ΜΜΕ σε αντάλλαγμα υπηρεσιών προπαγάνδας και πολλές τράπεζες προσέφεραν   θαλασσοδάνεια με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. 
3. Η ελληνική κρίση οφείλεται στην παγκόσμια κρίση και άρα θα ξεπεραστεί όταν το επιτρέψουν οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες». Ναι, μόνο που η παγκόσμια κρίση αποφέρει τελικά σε κάποιους τραπεζίτες και σε κάποιους επιχειρηματίες κέρδη και bonus  εκατομμυρίων ευρώ. Τα τοξικά ομόλογα και τα άδεια τραπεζικά ταμεία δεν τα δημιούργησαν οι μικροκαταθέτες. Τα δημιούργησε η απληστία του τραπεζίτη και του συνεργού του που δεν ήταν άλλος από το γνωστό εθνικό κράτος αλλά και η γνωστή εταιρεία πολυεθνικών που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι κυβερνήσεις όφειλαν να θέσουν τους τραπεζίτες προ των ευθυνών τους αλλά στην ουσία  μετέφεραν τα βάρη από τις ζημιές στον άνεργο, τον νεόπτωχο, τον εργάτη αλλά και τον μικροαστό. 
4. Η ελληνική κρίση οφείλεται στους «λαθρομετανάστες» . Να και μια ευφάνταστη και άκρως ρατσιστική άποψη, που θυμίζει  τη χιτλερική αντίληψη που βομβάρδιζε νυχθημερόν τη Γερμανία του ’40 ότι  συγκεκριμένες εθνοτικές ή φυλετικές ομάδες προκαλούν οικονομική ζημιά στον γερμανικό λαό. Λες και πριν τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα  του ’90 και του 2000 η ελληνική οικονομία λειτουργούσε άψογα.  Όπως έχει αποδειχτεί, οι εξαθλιωμένοι μετανάστες μέσα σε συνθήκες πραγματικού δουλεμπορίου με τη μαύρη εργασία τους και με την ανοχή του ελληνικού κράτους χάρισαν μεγάλα ποσά στους επιχειρηματίες που τους εκμεταλλεύτηκαν. Είναι γνωστό το δίκτυο φθηνής εργασίας που ακμάζει σε πολλές χώρες και της Ευρωπαϊκή Ένωσης.  Και αν κάποιοι μικρόψυχοι πιστεύουν ότι πολλά από τα χρήματα των ταμείων υγείας πάνε για την περίθαλψη των μεταναστών ας ξέρουν επίσης, ότι η Ελλάδα δίνει τα λιγότερα χρήματα στην ΕΕ έτσι και αλλιώς για δαπάνες υγείας κατά κεφαλήν , άρα αυτό δεν συνεισέφερε στην τωρινή κρίση.  Και τελικά κανείς αρμόδιος δεν ενόχλησε τους σύγχρονους δουλεμπόρους και φεουδάρχες των ασιατών και αφρικανών αυτών δουλοπάροικων να πληρώσουν  ασφαλιστικές εισφορές. Η γκετοποίηση και η γενικότερη περιθωριοποίηση των μεταναστών  έριξαν τα «νοίκια», τις τιμές των ακινήτων αλλά και τους μισθούς προς των συμφέρον μεγάλων εταιρειών ακινήτων και επιχειρηματικών ομίλων. 
5. «Η κρίση οφείλεται και στους εργαζόμενους που είχαν υπερβολικές απαιτήσεις, απεργούσαν και δεν επέτρεπαν στον τουρισμό και την μικρομεσαία επιχείρηση να αναπτυχθεί.».  Όπως έχει αποδειχθεί περίτρανα,  τα τελευταία χρόνια η εργατική τάξη στην Ελλάδα έχει υποστεί πραγματική οικονομική αφαίμαξη τόσο  λόγω της ανάλγητης καπιταλιστικής πολιτικής αλλά και της  κυριαρχίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού και της στάσης αναμονής και συμβιβασμού που καλλιεργεί ακόμη και σήμερα σε μεγάλο μέρος των εργαζομένων . Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι οι εργαζόμενοι ακόμη και αυτοί που απεργούν χρηματοδοτούν κυρίως τον τουρισμό και τη μικρομεσαία (της γειτονιάς) επιχείρηση. Μεγάλα μέρη της  διεθνούς τουριστικής πίτας έχουν φύγει εδώ και χρόνια σε γειτονικές χώρες με φθηνότερες και καλύτερες τουριστικές υπηρεσίες,. Και εκεί γίνονται πορείες, απεργίες, τρομοκρατικές δράσεις αλλά τα αποτελέσματα στον τουριστικό τομέα είναι δυσανάλογα. Πώς άραγε θα ταξιδέψει ο άνεργος, ο εργαζόμενος των 800 και 400 ευρώ; Πώς αυτοί οι ίδιοι θα ξοδέψουν  χρήματα στον σύγχρονο ορυμαγδό ακρίβειας που μαστίζει την ελληνική αγορά;